Posted by on 19 września 2018

W okresie trawiennym następuje żywa rytmiczna czynność ruchowa pęcherzyka, polegająca na naprzemiennym jego kurczeniu i rozluźnianiu się. Wyzwalają ją odruchowo wytwory trawienia (peptony, tłuszcze) w chwili zetknięcia się z błoną śluzową dwunastnicy. Zwłaszcza energiczne ruchy skurczowe wywołuje żółtko jaja kurzego i śmietanka. Wyzwalają one po dostaniu się do dwunastnicy hormon zwany cholecystokininą, który jest najpotężniejszym czynnikiem wywołującym skurcze pęcherzyka. Słabiej na czynność ruchową pęcherzyka działa mięso. Silnie na ruchową czynność pęcherzyka żółciowego działa wyciąg z tylnego płata przysadki i siarczan magnezowy, a także przetwory makowca, histamina, acetylocholina, ergotamina, natomiast węglowodany nie wywierają wpływu na ruchową czynność pęcherzyka, a atropina i nitrogliceryna rozluźniają go. Pilokarpina, wbrew rozpowszechnionemu zdaniu, nie wywiera wpływu na ruchową czynność pęcherzyka (Włodzimie rz Filiński i Rostkowski). Skurczowi dna i ciała pęcherzyka odpowiada w warunkach prawidłowych rozkurcz zwieracz ów pęcherzykowych Lutkensa i Heistera, wskutek czego żółć przechodzi z pęcherzyka do wspólnego przewodu żółciowego. Równoczesny skurcz zwieracza Oddiego wywiera tłoczące działanie na żółć znajdującą się w dolnej części wspólnego przewodu żółciowego, a ponieważ w tym samym czasie następuje rozkurcz zwieracza brodawki dwunastniczej, przeto żółć dostaje się do dwunastnicy. [przypisy: fizjoterapia po mastektomii, fizjoterapia w ortopedii, rehabilitacja sensoryczna ]

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapia po mastektomii fizjoterapia w ortopedii rehabilitacja sensoryczna

Posted by on 19 września 2018

W okresie trawiennym następuje żywa rytmiczna czynność ruchowa pęcherzyka, polegająca na naprzemiennym jego kurczeniu i rozluźnianiu się. Wyzwalają ją odruchowo wytwory trawienia (peptony, tłuszcze) w chwili zetknięcia się z błoną śluzową dwunastnicy. Zwłaszcza energiczne ruchy skurczowe wywołuje żółtko jaja kurzego i śmietanka. Wyzwalają one po dostaniu się do dwunastnicy hormon zwany cholecystokininą, który jest najpotężniejszym czynnikiem wywołującym skurcze pęcherzyka. Słabiej na czynność ruchową pęcherzyka działa mięso. Silnie na ruchową czynność pęcherzyka żółciowego działa wyciąg z tylnego płata przysadki i siarczan magnezowy, a także przetwory makowca, histamina, acetylocholina, ergotamina, natomiast węglowodany nie wywierają wpływu na ruchową czynność pęcherzyka, a atropina i nitrogliceryna rozluźniają go. Pilokarpina, wbrew rozpowszechnionemu zdaniu, nie wywiera wpływu na ruchową czynność pęcherzyka (Włodzimie rz Filiński i Rostkowski). Skurczowi dna i ciała pęcherzyka odpowiada w warunkach prawidłowych rozkurcz zwieracz ów pęcherzykowych Lutkensa i Heistera, wskutek czego żółć przechodzi z pęcherzyka do wspólnego przewodu żółciowego. Równoczesny skurcz zwieracza Oddiego wywiera tłoczące działanie na żółć znajdującą się w dolnej części wspólnego przewodu żółciowego, a ponieważ w tym samym czasie następuje rozkurcz zwieracza brodawki dwunastniczej, przeto żółć dostaje się do dwunastnicy. [przypisy: fizjoterapia po mastektomii, fizjoterapia w ortopedii, rehabilitacja sensoryczna ]

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapia po mastektomii fizjoterapia w ortopedii rehabilitacja sensoryczna