Posted by on 13 marca 2018

Stopień żółtaczkowego zabarwienia bywa różny, od słabego cytrynowożółtawego do zielonawego (icterus wridis), zielonkawobrunatnego, brązowego i nawet czarnego (tzw. czarna żółtaczka, melasieterus). W przypadkach długotrwałej żółtaczki barwnik żółciowy może strącać się w komórkach warstwy rozrodczej naskórka (rete Malpighii), a wtedy nawet pomimo ustąpienia przyczyny żółtaczki, żółtaczkowe zabarwienie skóry znika dopiero wtedy, gdy komórki te zbliżywszy się do powierzchni, złuszczą się. Brugsch w odróżnianiu różnych odcieni żółtaczki opiera się na tym, że skóra zatrzymuje nie tylko bilirubinę, ale także wytwory jej utleniania – biliwerdynę i cholecyaninę. Według niego obecność w powłokach zewnętrznych samej bilirubiny wywołuje żółtaczkę o barwie żółtawo- czerwono-brunatnej. Takiej żółtaczce nadaje Brugsch miano Rubinicterus. Spostrzega się ją w przypadkach stosunkowo świeżej żółtaczki, zależnej od uszkodzenia wątroby i utrudnienia przepływu żółci w śród-wątrobowych drogach żółciowych. Jeżeli żółtaczka trwa dłużej, zalegająca w skórze bilirubina utlenia się w biliwerdynę. Powstaje wtedy żółtaczka o odcieniu skóry zielonawożółtawym. Jest to Verdinicterus Brugscha. Bardzo długo trwająca żółtaczka wiedzie do ściemnienia skóry. Tę żółtaczkę opisuje się jako żółtaczkę czarną (melasieterus). Klinika odróżnia żółtaczkę mechaniczną, czyli zastoinową (icterus mechanicus s. cholostaticus), hemolityczną (icterushaemolyticus), miąższową (icterus parenchyrnatosus s. hepatocellularis) i mieszaną. Rodowód i cechy tych postaci żółtaczek są odmienne. Żółtaczka mechaniczna powstaje wtedy, gdy odpływ żółci do dwunastnicy jest zniesiony, wskutek czego żółć zalega w drogach żółciowych. Ponieważ komórki miąższowe wątroby wydzielają nadal żółć, przeto ciśnienie wzrasta najpierw we wspólnym przewodzie żółciowym, a następnie w coraz mniejszych drogach żółciowych aż do kanalików żółciowych międzykomórkowych w beleczkach. Drogi żółciowe rozszerzają się i może dojść do pęknięcia kanalików z następowym dostawaniem się żółci do szczelin limfatycznych, a stąd przez drogi limfatyczne i przewód piersiowy do krwi. Żółć wylana poza kanaliki żółciowe może być wessana do naczyń krwionośnych także z pominięciem układu Iimfatycznego. [więcej w: ortopeda warszawa, forum kulturystyczne, zabiegi rehabilitacyjne ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne ortopeda warszawa zabiegi rehabilitacyjne

Posted by on 13 marca 2018

Stopień żółtaczkowego zabarwienia bywa różny, od słabego cytrynowożółtawego do zielonawego (icterus wridis), zielonkawobrunatnego, brązowego i nawet czarnego (tzw. czarna żółtaczka, melasieterus). W przypadkach długotrwałej żółtaczki barwnik żółciowy może strącać się w komórkach warstwy rozrodczej naskórka (rete Malpighii), a wtedy nawet pomimo ustąpienia przyczyny żółtaczki, żółtaczkowe zabarwienie skóry znika dopiero wtedy, gdy komórki te zbliżywszy się do powierzchni, złuszczą się. Brugsch w odróżnianiu różnych odcieni żółtaczki opiera się na tym, że skóra zatrzymuje nie tylko bilirubinę, ale także wytwory jej utleniania – biliwerdynę i cholecyaninę. Według niego obecność w powłokach zewnętrznych samej bilirubiny wywołuje żółtaczkę o barwie żółtawo- czerwono-brunatnej. Takiej żółtaczce nadaje Brugsch miano Rubinicterus. Spostrzega się ją w przypadkach stosunkowo świeżej żółtaczki, zależnej od uszkodzenia wątroby i utrudnienia przepływu żółci w śród-wątrobowych drogach żółciowych. Jeżeli żółtaczka trwa dłużej, zalegająca w skórze bilirubina utlenia się w biliwerdynę. Powstaje wtedy żółtaczka o odcieniu skóry zielonawożółtawym. Jest to Verdinicterus Brugscha. Bardzo długo trwająca żółtaczka wiedzie do ściemnienia skóry. Tę żółtaczkę opisuje się jako żółtaczkę czarną (melasieterus). Klinika odróżnia żółtaczkę mechaniczną, czyli zastoinową (icterus mechanicus s. cholostaticus), hemolityczną (icterushaemolyticus), miąższową (icterus parenchyrnatosus s. hepatocellularis) i mieszaną. Rodowód i cechy tych postaci żółtaczek są odmienne. Żółtaczka mechaniczna powstaje wtedy, gdy odpływ żółci do dwunastnicy jest zniesiony, wskutek czego żółć zalega w drogach żółciowych. Ponieważ komórki miąższowe wątroby wydzielają nadal żółć, przeto ciśnienie wzrasta najpierw we wspólnym przewodzie żółciowym, a następnie w coraz mniejszych drogach żółciowych aż do kanalików żółciowych międzykomórkowych w beleczkach. Drogi żółciowe rozszerzają się i może dojść do pęknięcia kanalików z następowym dostawaniem się żółci do szczelin limfatycznych, a stąd przez drogi limfatyczne i przewód piersiowy do krwi. Żółć wylana poza kanaliki żółciowe może być wessana do naczyń krwionośnych także z pominięciem układu Iimfatycznego. [więcej w: ortopeda warszawa, forum kulturystyczne, zabiegi rehabilitacyjne ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne ortopeda warszawa zabiegi rehabilitacyjne