Posted by on 9 lipca 2018

Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y. Pierwotny wynik wystąpił u 394 pacjentów (27,5%) w grupie benznidazol i 414 pacjentów (29,1%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka nieskorygowanego, 0,93, przedział ufności 95% [CI] od 0,81 do 1,07, P = 0,31; stosunek, 0,92, 95% CI, 0,81 do 1,06, P = 0,26) (Tabela 2 i Figura 1). Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w żadnym z elementów pierwotnego wyniku. W analizie protokolarnej danych od pacjentów, którzy przyjmowali co najmniej 75% docelowej dawki, współczynnik ryzyka wynosił 0,90 (95% CI, 0,78 do 1,04, P = 0,16).
Drugorzędne wyniki
Spośród 1896 pacjentów, którzy dostarczyli próbkę krwi do testu PCR przed randomizacją, wyniki były pozytywne u 59,5% pacjentów w grupie benznidazolowej i 61,7% w grupie placebo. Wśród osób z pozytywnym wynikiem wyjściowym współczynniki konwersji PCR wynosiły 66,2% w grupie benznidazolowej i 33,5% w grupie placebo pod koniec leczenia, odpowiednio 55,4% i 35,3% po 2 latach oraz 46,7% i 33,1%, odpowiednio po 5 latach lub więcej (p <0,001 dla wszystkich porównań). Wielokrotna analiza wyników testu PCR wykazała znacząco wyższe współczynniki konwersji w grupie benznidazol we wszystkich punktach czasowych, ale względna skuteczność wydawała się zmniejszać w czasie (iloraz szans na końcu leczenia, 2,75 [95% CI, 2,24 do 3,36 ], iloraz szans po 2 latach, 2,26 [95% CI, 1,85 do 2,77] i iloraz szans po 5 latach lub więcej, 1,78 [95% CI, 1,45 do 2,18]) (P <0,001 dla wszystkich porównań). Szybkość utrzymujących się ujemnych wyników PCR wśród tych, którzy mieli ujemne wyniki PCR w punkcie wyjściowym była również znacząco wyższa w grupie benznidazolowej niż w grupie placebo (70,3% w porównaniu z 59,4% po zakończeniu leczenia, P = 0,005; 54,1% po 2 latach, P = 0,03 i 63% w porównaniu do 52,4% po 5 latach lub więcej, P = 0,02). Nowe nieprawidłowości w elektrokardiografii wystąpiły u 36,7% pacjentów w grupie benznidazolowej iu 35,6% pacjentów w grupie placebo po 2 latach (iloraz szans, 1,05, 95% CI, 0,89 do 1,24) oraz w 38,2% i 38,2%, odpowiednio po 5 latach lub więcej (iloraz szans, 1,00, 95% CI, 0,84 do 1,19).
Analiza podgrup
Ryc. 2. Wyniki pierwotne, w zależności od podgrupy. Wyznaczono wskaźniki ryzyka dla pierwotnego wyniku we wszystkich 12 wcześniej zdefiniowanych podgrupach w grupie benznidazolowej i grupie placebo, zgodnie z charakterystyką kliniczną i wynikami elektrokardiografii oraz dwuwymiarowego badania echokardiograficznego wskazującego nasilenie choroby. Wskaźniki pierwotnego wyniku w obu grupach przedstawiono w postaci średniej z 5,4 roku obserwacji. Rozmiar kwadratów jest proporcjonalny do wielkości podgrupy. Podgrupę według wieku określono na podstawie medianowego wieku 56 lat. Wynik oceny ciężkości choroby obliczono następująco: New York Heart Association – klasa III (5 punktów), stosunek sercowo-naczyniowy powyżej 0,5 (5 punktów), regionalne zaburzenia ruchu ściany (3 punkty), złożone komorowe zaburzenia rytmu (3 punkty), kompleks QRS niskiego napięcia (2 punkty) i płeć męską (2 punkty). Niski wynik mieści się w zakresie od 0 do 2, wynik pośredni wynosi od 3 do 5, a wysoki wynik jest wyższy niż 5. W przypadku pierwotnego wyniku, jedyną podgrupą, która wykazała znaczną heterogeniczność była obecność lub brak podstawowej terapii amiodaronem.
[podobne: plastyka krocza, leczenie chrapania warszawa, wzorcowanie przyrządów pomiarowych ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie chrapania warszawa plastyka krocza wzorcowanie przyrządów pomiarowych

Posted by on 9 lipca 2018

Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y. Pierwotny wynik wystąpił u 394 pacjentów (27,5%) w grupie benznidazol i 414 pacjentów (29,1%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka nieskorygowanego, 0,93, przedział ufności 95% [CI] od 0,81 do 1,07, P = 0,31; stosunek, 0,92, 95% CI, 0,81 do 1,06, P = 0,26) (Tabela 2 i Figura 1). Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w żadnym z elementów pierwotnego wyniku. W analizie protokolarnej danych od pacjentów, którzy przyjmowali co najmniej 75% docelowej dawki, współczynnik ryzyka wynosił 0,90 (95% CI, 0,78 do 1,04, P = 0,16).
Drugorzędne wyniki
Spośród 1896 pacjentów, którzy dostarczyli próbkę krwi do testu PCR przed randomizacją, wyniki były pozytywne u 59,5% pacjentów w grupie benznidazolowej i 61,7% w grupie placebo. Wśród osób z pozytywnym wynikiem wyjściowym współczynniki konwersji PCR wynosiły 66,2% w grupie benznidazolowej i 33,5% w grupie placebo pod koniec leczenia, odpowiednio 55,4% i 35,3% po 2 latach oraz 46,7% i 33,1%, odpowiednio po 5 latach lub więcej (p <0,001 dla wszystkich porównań). Wielokrotna analiza wyników testu PCR wykazała znacząco wyższe współczynniki konwersji w grupie benznidazol we wszystkich punktach czasowych, ale względna skuteczność wydawała się zmniejszać w czasie (iloraz szans na końcu leczenia, 2,75 [95% CI, 2,24 do 3,36 ], iloraz szans po 2 latach, 2,26 [95% CI, 1,85 do 2,77] i iloraz szans po 5 latach lub więcej, 1,78 [95% CI, 1,45 do 2,18]) (P <0,001 dla wszystkich porównań). Szybkość utrzymujących się ujemnych wyników PCR wśród tych, którzy mieli ujemne wyniki PCR w punkcie wyjściowym była również znacząco wyższa w grupie benznidazolowej niż w grupie placebo (70,3% w porównaniu z 59,4% po zakończeniu leczenia, P = 0,005; 54,1% po 2 latach, P = 0,03 i 63% w porównaniu do 52,4% po 5 latach lub więcej, P = 0,02). Nowe nieprawidłowości w elektrokardiografii wystąpiły u 36,7% pacjentów w grupie benznidazolowej iu 35,6% pacjentów w grupie placebo po 2 latach (iloraz szans, 1,05, 95% CI, 0,89 do 1,24) oraz w 38,2% i 38,2%, odpowiednio po 5 latach lub więcej (iloraz szans, 1,00, 95% CI, 0,84 do 1,19).
Analiza podgrup
Ryc. 2. Wyniki pierwotne, w zależności od podgrupy. Wyznaczono wskaźniki ryzyka dla pierwotnego wyniku we wszystkich 12 wcześniej zdefiniowanych podgrupach w grupie benznidazolowej i grupie placebo, zgodnie z charakterystyką kliniczną i wynikami elektrokardiografii oraz dwuwymiarowego badania echokardiograficznego wskazującego nasilenie choroby. Wskaźniki pierwotnego wyniku w obu grupach przedstawiono w postaci średniej z 5,4 roku obserwacji. Rozmiar kwadratów jest proporcjonalny do wielkości podgrupy. Podgrupę według wieku określono na podstawie medianowego wieku 56 lat. Wynik oceny ciężkości choroby obliczono następująco: New York Heart Association – klasa III (5 punktów), stosunek sercowo-naczyniowy powyżej 0,5 (5 punktów), regionalne zaburzenia ruchu ściany (3 punkty), złożone komorowe zaburzenia rytmu (3 punkty), kompleks QRS niskiego napięcia (2 punkty) i płeć męską (2 punkty). Niski wynik mieści się w zakresie od 0 do 2, wynik pośredni wynosi od 3 do 5, a wysoki wynik jest wyższy niż 5. W przypadku pierwotnego wyniku, jedyną podgrupą, która wykazała znaczną heterogeniczność była obecność lub brak podstawowej terapii amiodaronem.
[podobne: plastyka krocza, leczenie chrapania warszawa, wzorcowanie przyrządów pomiarowych ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie chrapania warszawa plastyka krocza wzorcowanie przyrządów pomiarowych