Posted by on 1 lipca 2019

Kobiety w wieku rozrodczym nie mogły być w ciąży lub karmiące piersią, musiały mieć negatywne wyniki w teście ciążowym i były zobowiązane do stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie badania. Uzyskano świadomą zgodę od wszystkich pacjentów lub ich rodzin, a badanie zostało zweryfikowane i zatwierdzone przez instytucyjną komisję odwoławczą każdego ośrodka. Protokół badania
Po włączeniu pacjentów losowo przydzielano pacjentów w takiej samej ilości, aby otrzymywali flukonazol lub amfoterycynę B na podstawie sekwencyjnej listy losowo przydzielonych bloków prowadzonych przez aptekę w każdej uczestniczącej instytucji. Przydziały do leczenia nie były znane badaczom ani pacjentom przed rekrutacją i randomizacją, ale ze względu na odmienne właściwości obu leków nie było możliwe utrzymanie oślepienia po randomizacji. Pacjenci mieli nadal otrzymywać przypisany badany lek przez co najmniej 14 dni po ustąpieniu klinicznych ustaleń związanych z epizodem kandydemii lub co najmniej 14 dni po uzyskaniu ostatniej pozytywnej głębokiej (normalnie sterylnej) hodowli, zależnie od tego, która była dłużej. Pacjenci otrzymujący flukonazol otrzymywali dawkę 400 mg na dobę w pojedynczej dawce. Flukonazol podawano dożylnie przez pierwsze siedem dni leczenia, a następnie doustnie, chyba że stan pacjenta uniemożliwiał niezawodną terapię doustną. Jeśli pacjent ważył więcej niż 90 kg lub mniej niż 50 kg, dawka flukonazolu była wielokrotnością 50, która była najbliżej, ale nie przekraczała 6 mg na kilogram. Dawka flukonazolu została zmniejszona o 50 procent u pacjentów, u których klirens kreatyniny był mniejszy niż 50 ml na minutę io 75 procent u pacjentów, u których klirens był mniejszy niż 20 ml na minutę. Pacjenci otrzymujący amfoterycynę B otrzymywali od 0,5 do 0,6 mg na kilogram na dobę dożylnie przez pierwsze siedem dni leczenia. Po siedmiu dniach lek mógł być podawany około trzy razy w tygodniu, o ile średnia dzienna dawka wynosiła 0,5 do 0,6 mg na kilogram. Zalecamy rozpoczęcie leczenia od dawki testowej mg, a następnie szybkiej eskalacji do pełnej dawki dziennej przez nie więcej niż trzy dni. Jednoczesne stosowanie dowolnej kombinacji acetaminofenu, ibuprofenu, difenhydraminy, hydrokortyzonu (do 50 mg na dobę) i meperydyny było dozwolone.
Pacjenci byli oceniani w momencie wejścia do badania, codziennie podczas terapii oraz 2, 6 i 12 tygodni po zakończeniu terapii. Dwie hodowle krwi uzyskano na linii podstawowej, w dniach 2, 4 i 7 terapii, dwa razy w tygodniu podczas pozostałej terapii i ponownie podczas dwu- i sześciotygodniowych badań kontrolnych. Po zapisaniu hodowle krwi wykonywano zgodnie z systemem izolacyjnym (Wampole Laboratories, Cranbury, NJ). Hemoglobinę, hematokryt, liczbę leukocytów, liczbę płytek krwi, czas protrombinowy, stężenie kreatyniny w surowicy, elektrolity, fosfatazę alkaliczną, bilirubinę całkowitą, aminotransferazę alaninową i aminotransferazę asparaginianową mierzono dwa razy w tygodniu podczas terapii. Każdy lek mógł zostać przerwany, jeśli po pięciu lub więcej dniach leczenia infekcja pacjenta nie odpowiadała lub postępowała. Flukonazol miał być zatrzymany, jeśli wystąpiły wyraźne działania niepożądane na wątrobę (zdefiniowane jako poziom fosfatazy alkalicznej 1,5 razy wyższy od górnej granicy normy lub wartość podstawowa, poziom asparaginianu lub aminotransferazy alaninowej 3 razy większy górnej granicy wartości normalnej lub wartości początkowej lub całkowitego stężenia bilirubiny w surowicy 3 razy większego niż górna granica normy lub wartość podstawowa)
[patrz też: nasen ulotka, zespół barttera, pierzga dawkowanie ]

  1. Pepper Legs
    17 stycznia 2019

    [..] Blog oznaczyl uzycie nastepujacego fragmentu rehabilitacja[…]

  2. Trip
    19 stycznia 2019

    To tylko niedobór witaminy K

  3. Anna
    21 stycznia 2019

    [..] Cytowany fragment: stanazolol stanabol[…]

  4. Celtic Charger
    23 stycznia 2019

    najlepszy jest olej z konopi siewnej

Powiązane tematy z artykułem: nasen ulotka pierzga dawkowanie zespół barttera

Posted by on 1 lipca 2019

Kobiety w wieku rozrodczym nie mogły być w ciąży lub karmiące piersią, musiały mieć negatywne wyniki w teście ciążowym i były zobowiązane do stosowania odpowiedniej antykoncepcji w trakcie badania. Uzyskano świadomą zgodę od wszystkich pacjentów lub ich rodzin, a badanie zostało zweryfikowane i zatwierdzone przez instytucyjną komisję odwoławczą każdego ośrodka. Protokół badania
Po włączeniu pacjentów losowo przydzielano pacjentów w takiej samej ilości, aby otrzymywali flukonazol lub amfoterycynę B na podstawie sekwencyjnej listy losowo przydzielonych bloków prowadzonych przez aptekę w każdej uczestniczącej instytucji. Przydziały do leczenia nie były znane badaczom ani pacjentom przed rekrutacją i randomizacją, ale ze względu na odmienne właściwości obu leków nie było możliwe utrzymanie oślepienia po randomizacji. Pacjenci mieli nadal otrzymywać przypisany badany lek przez co najmniej 14 dni po ustąpieniu klinicznych ustaleń związanych z epizodem kandydemii lub co najmniej 14 dni po uzyskaniu ostatniej pozytywnej głębokiej (normalnie sterylnej) hodowli, zależnie od tego, która była dłużej. Pacjenci otrzymujący flukonazol otrzymywali dawkę 400 mg na dobę w pojedynczej dawce. Flukonazol podawano dożylnie przez pierwsze siedem dni leczenia, a następnie doustnie, chyba że stan pacjenta uniemożliwiał niezawodną terapię doustną. Jeśli pacjent ważył więcej niż 90 kg lub mniej niż 50 kg, dawka flukonazolu była wielokrotnością 50, która była najbliżej, ale nie przekraczała 6 mg na kilogram. Dawka flukonazolu została zmniejszona o 50 procent u pacjentów, u których klirens kreatyniny był mniejszy niż 50 ml na minutę io 75 procent u pacjentów, u których klirens był mniejszy niż 20 ml na minutę. Pacjenci otrzymujący amfoterycynę B otrzymywali od 0,5 do 0,6 mg na kilogram na dobę dożylnie przez pierwsze siedem dni leczenia. Po siedmiu dniach lek mógł być podawany około trzy razy w tygodniu, o ile średnia dzienna dawka wynosiła 0,5 do 0,6 mg na kilogram. Zalecamy rozpoczęcie leczenia od dawki testowej mg, a następnie szybkiej eskalacji do pełnej dawki dziennej przez nie więcej niż trzy dni. Jednoczesne stosowanie dowolnej kombinacji acetaminofenu, ibuprofenu, difenhydraminy, hydrokortyzonu (do 50 mg na dobę) i meperydyny było dozwolone.
Pacjenci byli oceniani w momencie wejścia do badania, codziennie podczas terapii oraz 2, 6 i 12 tygodni po zakończeniu terapii. Dwie hodowle krwi uzyskano na linii podstawowej, w dniach 2, 4 i 7 terapii, dwa razy w tygodniu podczas pozostałej terapii i ponownie podczas dwu- i sześciotygodniowych badań kontrolnych. Po zapisaniu hodowle krwi wykonywano zgodnie z systemem izolacyjnym (Wampole Laboratories, Cranbury, NJ). Hemoglobinę, hematokryt, liczbę leukocytów, liczbę płytek krwi, czas protrombinowy, stężenie kreatyniny w surowicy, elektrolity, fosfatazę alkaliczną, bilirubinę całkowitą, aminotransferazę alaninową i aminotransferazę asparaginianową mierzono dwa razy w tygodniu podczas terapii. Każdy lek mógł zostać przerwany, jeśli po pięciu lub więcej dniach leczenia infekcja pacjenta nie odpowiadała lub postępowała. Flukonazol miał być zatrzymany, jeśli wystąpiły wyraźne działania niepożądane na wątrobę (zdefiniowane jako poziom fosfatazy alkalicznej 1,5 razy wyższy od górnej granicy normy lub wartość podstawowa, poziom asparaginianu lub aminotransferazy alaninowej 3 razy większy górnej granicy wartości normalnej lub wartości początkowej lub całkowitego stężenia bilirubiny w surowicy 3 razy większego niż górna granica normy lub wartość podstawowa)
[patrz też: nasen ulotka, zespół barttera, pierzga dawkowanie ]

  1. Pepper Legs
    17 stycznia 2019

    [..] Blog oznaczyl uzycie nastepujacego fragmentu rehabilitacja[…]

  2. Trip
    19 stycznia 2019

    To tylko niedobór witaminy K

  3. Anna
    21 stycznia 2019

    [..] Cytowany fragment: stanazolol stanabol[…]

  4. Celtic Charger
    23 stycznia 2019

    najlepszy jest olej z konopi siewnej

Powiązane tematy z artykułem: nasen ulotka pierzga dawkowanie zespół barttera