Posted by on 6 lipca 2018

Aby potwierdzić swoistość tych wyników, zbadano wpływ nadekspresji MAGE-D2, która zwiększyła okres półtrwania niedojrzałego NKCC2 (Figura 4B) i przyspieszyła jego dojrzewanie, prowadząc do wyższych poziomów dojrzałego, a tym samym wyrażanego błonowo NKCC2. 19 Te wyniki zostały potwierdzone przez wzrost ekspresji na powierzchni komórki i aktywność NKCC2, gdy była ona koeksprymowana z MAGE-D2 (Figura 4C i 4D). Nadekspresja MAGE-D2 poprawiała ekspresję NCC w całości i na powierzchni komórki, ale nie wpływała na ekspresję UMOD, co było zgodne z wynikami badań immunohistochemicznych (ryc. S4A i S4B w dodatkowym dodatku). Interactome of MAGE-D2
Aby określić mechanizm, za pomocą którego MAGE-D2 reguluje reabsorpcję soli nerkowej, przeanalizowaliśmy interferon MAGE-D2 i porównaliśmy interakcje typu dzikiego ze zmutowanym MAGE-D2 (p.R446C). Gs-alfa (zwany także GNAS) i Hsp40 (zwany także DNAJB1) oddziaływały z MAGE-D2 typu dzikiego, ale nie ze zmutowanym MAGE-D2 (ryc. S5A i S5B w dodatku uzupełniającym). Oddziaływanie MAGE-D2 z Gs-alfa zostało następnie potwierdzone w komórkach HEK293T z zastosowaniem immunoprecypitatu endogennego MAGE-D2 z dwoma różnymi przeciwciałami poliklonalnymi z nienakładającymi się epitopami (Fig. S5C i S5D w Dodatkowym dodatku).
Dyskusja
Przebadaliśmy chorobę powiązaną z chromosomem X, charakteryzującą się ostrym, wczesnym, ciężkim wielowodzie; wcześniactwo; śmiertelność okołoporodowa; i przejściowe marnowanie soli nerkowej. Zidentyfikowaliśmy mutacje w MAGED2 w dziewięciu rodzinach, w tym pierwotnie opisanych w 1990 roku. W rozwijających się i dorosłych nerkach odkryliśmy ekspresję MAGE-D2 w grubej wstępującej kończynie pętli Henle a i dystalnych kanalikach. U płodu z przemijającym przedporodowym zespołem Barttera stwierdzono obniżoną ekspresję dwóch krytycznych transporterów chlorku sodu NKCC2 i NCC (wyrażanych w grubej wstępującej odnodze pętli Henle a i dystalnych kanalikach), co tłumaczy masywną utratę soli. Zaobserwowaliśmy, że w hodowanej linii komórek nerkowych MAGE-D2 promuje ekspresję i aktywność NKCC2 i NCC oraz że MAGE-D2 oddziałuje specyficznie z Hsp40 i Gs-alfa. MAGE-D2 może w ten sposób kontrolować dojrzewanie białek błonowych w retikulum endoplazmatycznym i zwiększać ekspresję wierzchołkową i aktywność kotransporterów chlorku sodu.
Nasze wyniki wskazują, że MAGE-D2 ma kluczowe znaczenie dla utrzymania prawidłowej ciąży. Genotyp płodowy jest zarówno niezbędny, jak i wystarczający dla pełnego fenotypu położniczego i okołoporodowego, o czym świadczy rodzina F6, w którym stwierdzono mutację de novo w MAGED2 u płodu. Zespół przedporodowego Zespół Barttera z głuchotą czuciową spowodowaną mutacjami w BSND był do tej pory uważany za formę przedporodowego zespołu Barttera z najcięższą początkową prezentacją 20,21. Jednak poważne następstwa utraty płodu MAGE-D2 ilustruje fakt, że początek ciężkiego wielohydramu był wcześniej u płodów z utratą MAGE-D2 niż u płodów z mutacjami BSND (mediana, 19 vs. 22 tygodnie ciąży), podobnie jak wiek przy porodzie (mediana, 28 vs. 32 tygodnie ciąży). Nasilenie wielowodzie wywołane przez zmutowany MAGED2 jest dalej zilustrowane przez porównanie wskaźnika płynu owodniowego u pacjentów z idiopatycznym wielowodziem, który miał mutacje MAGED2 z tymi, którzy nie mieli takich mutacji (Figura 1C)
[patrz też: anatomia palpacyjna, plastyka krocza, niacynamid ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna niacynamid plastyka krocza

Posted by on 6 lipca 2018

Aby potwierdzić swoistość tych wyników, zbadano wpływ nadekspresji MAGE-D2, która zwiększyła okres półtrwania niedojrzałego NKCC2 (Figura 4B) i przyspieszyła jego dojrzewanie, prowadząc do wyższych poziomów dojrzałego, a tym samym wyrażanego błonowo NKCC2. 19 Te wyniki zostały potwierdzone przez wzrost ekspresji na powierzchni komórki i aktywność NKCC2, gdy była ona koeksprymowana z MAGE-D2 (Figura 4C i 4D). Nadekspresja MAGE-D2 poprawiała ekspresję NCC w całości i na powierzchni komórki, ale nie wpływała na ekspresję UMOD, co było zgodne z wynikami badań immunohistochemicznych (ryc. S4A i S4B w dodatkowym dodatku). Interactome of MAGE-D2
Aby określić mechanizm, za pomocą którego MAGE-D2 reguluje reabsorpcję soli nerkowej, przeanalizowaliśmy interferon MAGE-D2 i porównaliśmy interakcje typu dzikiego ze zmutowanym MAGE-D2 (p.R446C). Gs-alfa (zwany także GNAS) i Hsp40 (zwany także DNAJB1) oddziaływały z MAGE-D2 typu dzikiego, ale nie ze zmutowanym MAGE-D2 (ryc. S5A i S5B w dodatku uzupełniającym). Oddziaływanie MAGE-D2 z Gs-alfa zostało następnie potwierdzone w komórkach HEK293T z zastosowaniem immunoprecypitatu endogennego MAGE-D2 z dwoma różnymi przeciwciałami poliklonalnymi z nienakładającymi się epitopami (Fig. S5C i S5D w Dodatkowym dodatku).
Dyskusja
Przebadaliśmy chorobę powiązaną z chromosomem X, charakteryzującą się ostrym, wczesnym, ciężkim wielowodzie; wcześniactwo; śmiertelność okołoporodowa; i przejściowe marnowanie soli nerkowej. Zidentyfikowaliśmy mutacje w MAGED2 w dziewięciu rodzinach, w tym pierwotnie opisanych w 1990 roku. W rozwijających się i dorosłych nerkach odkryliśmy ekspresję MAGE-D2 w grubej wstępującej kończynie pętli Henle a i dystalnych kanalikach. U płodu z przemijającym przedporodowym zespołem Barttera stwierdzono obniżoną ekspresję dwóch krytycznych transporterów chlorku sodu NKCC2 i NCC (wyrażanych w grubej wstępującej odnodze pętli Henle a i dystalnych kanalikach), co tłumaczy masywną utratę soli. Zaobserwowaliśmy, że w hodowanej linii komórek nerkowych MAGE-D2 promuje ekspresję i aktywność NKCC2 i NCC oraz że MAGE-D2 oddziałuje specyficznie z Hsp40 i Gs-alfa. MAGE-D2 może w ten sposób kontrolować dojrzewanie białek błonowych w retikulum endoplazmatycznym i zwiększać ekspresję wierzchołkową i aktywność kotransporterów chlorku sodu.
Nasze wyniki wskazują, że MAGE-D2 ma kluczowe znaczenie dla utrzymania prawidłowej ciąży. Genotyp płodowy jest zarówno niezbędny, jak i wystarczający dla pełnego fenotypu położniczego i okołoporodowego, o czym świadczy rodzina F6, w którym stwierdzono mutację de novo w MAGED2 u płodu. Zespół przedporodowego Zespół Barttera z głuchotą czuciową spowodowaną mutacjami w BSND był do tej pory uważany za formę przedporodowego zespołu Barttera z najcięższą początkową prezentacją 20,21. Jednak poważne następstwa utraty płodu MAGE-D2 ilustruje fakt, że początek ciężkiego wielohydramu był wcześniej u płodów z utratą MAGE-D2 niż u płodów z mutacjami BSND (mediana, 19 vs. 22 tygodnie ciąży), podobnie jak wiek przy porodzie (mediana, 28 vs. 32 tygodnie ciąży). Nasilenie wielowodzie wywołane przez zmutowany MAGED2 jest dalej zilustrowane przez porównanie wskaźnika płynu owodniowego u pacjentów z idiopatycznym wielowodziem, który miał mutacje MAGED2 z tymi, którzy nie mieli takich mutacji (Figura 1C)
[patrz też: anatomia palpacyjna, plastyka krocza, niacynamid ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna niacynamid plastyka krocza