Posted by on 20 kwietnia 2018

Panel C pokazuje ekspresję immunoreaktywnego białka uromoduliny (UMOD), które było wyraźnie dostrzegalne w błonie apikalnej w próbce od pacjenta. Z powodu fenotypowego nakładania się przejściowego zespołu Barttera i przedporodowego zespołu Barttera spowodowanego defektami NKCC2, analizowaliśmy ekspresję NKCC2 w nerce płodowej od Pacjentki F1.II-1 oraz od nerki kontrolnej (21 i 23 tygodnie ciąży). W kontrolach płodowych NKCC2 umiejscowiony był głównie na wierzchołkowej błonie komórek nabłonka rurkowego (Figura 3A). Przeciwnie, ekspresja NKCC2 była zmniejszona i praktycznie nieobecna w szczytowej błonie komórkowej w Pacjentu F1.II-1. Zamiast tego, barwienie NKCC2 było w przeważającej mierze cytoplazmatyczne i kolokalizowane markerem retikulum endoplazmatycznego.
Ponieważ upośledzona ekspresja NKCC2 nie może w pełni uwzględnić nasilenia przejściowego zespołu Barttera, przeanalizowaliśmy również ekspresję kotransportera chlorku sodu NCC, kluczowego składnika wchłaniania soli w kanalikach dystalnych, który wcześniej wykazano jako kompensacyjny w górę w mysi model przedporodowego zespołu Barttera.18 Podobnie jak NKCC2, NCC było nieobecne w błonie wierzchołkowej w kanalikach nerkowych pacjenta (Figura 3B). Zamiast tego zaobserwowano wewnątrzkomórkową retencję NCC w próbce od pacjenta. W przeciwieństwie do ekspresji NKCC2 i NCC, ekspresja UMOD była wyraźnie dostrzegalna w błonie apikalnej w próbce od pacjenta (Figura 3C).
Wpływ MAGE-D2 na NKCC2, NCC i UMOD
Figura 4. Figura 4. Promowanie biosyntezy NKCC2, ekspresji na powierzchni komórkowej i aktywności przez MAGE-D2. Aby ocenić stabilność i dojrzewanie NKCC2, 12 do 14 godzin po transfekcji kotransportu, dodano cykloheksimid do syntezy białek blokowych; w różnych momentach po dodaniu cykloheksymidu poziomy NKCC2 monitorowano za pomocą Western blotting. W komórkach transfekowanych małym, interferującym RNA MAGE-D2 (siRNA), niedojrzałe białko NKCC2 charakteryzowało się wyższym stopniem rozkładu, co było związane ze znacznie zmniejszonym dojrzewaniem białka NKCC2 (panel A). Stwierdzono, że nadekspresja MAGE-D2 zwiększa okres półtrwania niedojrzałego NKCC2 (panel B) i przyspiesza jego dojrzewanie, prowadząc do zwiększenia poziomów dojrzałego, a zatem wyrażanego błonowo NKCC2. I słupki oznaczają średnią . SE. Gwiazdki wskazują na istotne różnice (P <0,05). Wyniki te zostały potwierdzone przez wzrost ekspresji na powierzchni komórki i aktywność NKCC2, gdy ulegały koekspresji z MAGE-D2 (panele C i D). Pręty i pręty T w panelu D przedstawiają średnie . wartości współczynnika SE odzysku pH komórki z indukowanego amonem ładunku alkalicznego.
Na podstawie wewnątrzkomórkowej retencji NKCC2 postawiliśmy hipotezę, że utrata MAGE-D2 może spowodować zatrzymanie NKCC2 i jego degradację w retikulum endoplazmatycznym, powodując zmniejszenie ekspresji całkowitej i ekspresji na powierzchni komórki. W związku z tym przeanalizowaliśmy wpływ MAGE-D2 na stabilność i biosyntetyczną obróbkę NKCC2, stosując test zaniku cykloheksymidu w komórkach HEK293T przejściowo wyrażających NKCC2. W komórkach transfekowanych małym interferującym RNA MAGE-D2 (figura 4A) obserwowano szybsze zaniki niedojrzałego białka NKCC2, co było związane ze znacząco niższymi poziomami dojrzałego białka NKCC2.
[przypisy: laryngolog wrocław, zabiegi rehabilitacyjne, sklep rehabilitacyjny ]

Powiązane tematy z artykułem: laryngolog wrocław sklep rehabilitacyjny zabiegi rehabilitacyjne

Posted by on 20 kwietnia 2018

Panel C pokazuje ekspresję immunoreaktywnego białka uromoduliny (UMOD), które było wyraźnie dostrzegalne w błonie apikalnej w próbce od pacjenta. Z powodu fenotypowego nakładania się przejściowego zespołu Barttera i przedporodowego zespołu Barttera spowodowanego defektami NKCC2, analizowaliśmy ekspresję NKCC2 w nerce płodowej od Pacjentki F1.II-1 oraz od nerki kontrolnej (21 i 23 tygodnie ciąży). W kontrolach płodowych NKCC2 umiejscowiony był głównie na wierzchołkowej błonie komórek nabłonka rurkowego (Figura 3A). Przeciwnie, ekspresja NKCC2 była zmniejszona i praktycznie nieobecna w szczytowej błonie komórkowej w Pacjentu F1.II-1. Zamiast tego, barwienie NKCC2 było w przeważającej mierze cytoplazmatyczne i kolokalizowane markerem retikulum endoplazmatycznego.
Ponieważ upośledzona ekspresja NKCC2 nie może w pełni uwzględnić nasilenia przejściowego zespołu Barttera, przeanalizowaliśmy również ekspresję kotransportera chlorku sodu NCC, kluczowego składnika wchłaniania soli w kanalikach dystalnych, który wcześniej wykazano jako kompensacyjny w górę w mysi model przedporodowego zespołu Barttera.18 Podobnie jak NKCC2, NCC było nieobecne w błonie wierzchołkowej w kanalikach nerkowych pacjenta (Figura 3B). Zamiast tego zaobserwowano wewnątrzkomórkową retencję NCC w próbce od pacjenta. W przeciwieństwie do ekspresji NKCC2 i NCC, ekspresja UMOD była wyraźnie dostrzegalna w błonie apikalnej w próbce od pacjenta (Figura 3C).
Wpływ MAGE-D2 na NKCC2, NCC i UMOD
Figura 4. Figura 4. Promowanie biosyntezy NKCC2, ekspresji na powierzchni komórkowej i aktywności przez MAGE-D2. Aby ocenić stabilność i dojrzewanie NKCC2, 12 do 14 godzin po transfekcji kotransportu, dodano cykloheksimid do syntezy białek blokowych; w różnych momentach po dodaniu cykloheksymidu poziomy NKCC2 monitorowano za pomocą Western blotting. W komórkach transfekowanych małym, interferującym RNA MAGE-D2 (siRNA), niedojrzałe białko NKCC2 charakteryzowało się wyższym stopniem rozkładu, co było związane ze znacznie zmniejszonym dojrzewaniem białka NKCC2 (panel A). Stwierdzono, że nadekspresja MAGE-D2 zwiększa okres półtrwania niedojrzałego NKCC2 (panel B) i przyspiesza jego dojrzewanie, prowadząc do zwiększenia poziomów dojrzałego, a zatem wyrażanego błonowo NKCC2. I słupki oznaczają średnią . SE. Gwiazdki wskazują na istotne różnice (P <0,05). Wyniki te zostały potwierdzone przez wzrost ekspresji na powierzchni komórki i aktywność NKCC2, gdy ulegały koekspresji z MAGE-D2 (panele C i D). Pręty i pręty T w panelu D przedstawiają średnie . wartości współczynnika SE odzysku pH komórki z indukowanego amonem ładunku alkalicznego.
Na podstawie wewnątrzkomórkowej retencji NKCC2 postawiliśmy hipotezę, że utrata MAGE-D2 może spowodować zatrzymanie NKCC2 i jego degradację w retikulum endoplazmatycznym, powodując zmniejszenie ekspresji całkowitej i ekspresji na powierzchni komórki. W związku z tym przeanalizowaliśmy wpływ MAGE-D2 na stabilność i biosyntetyczną obróbkę NKCC2, stosując test zaniku cykloheksymidu w komórkach HEK293T przejściowo wyrażających NKCC2. W komórkach transfekowanych małym interferującym RNA MAGE-D2 (figura 4A) obserwowano szybsze zaniki niedojrzałego białka NKCC2, co było związane ze znacząco niższymi poziomami dojrzałego białka NKCC2.
[przypisy: laryngolog wrocław, zabiegi rehabilitacyjne, sklep rehabilitacyjny ]

Powiązane tematy z artykułem: laryngolog wrocław sklep rehabilitacyjny zabiegi rehabilitacyjne