Posted by on 1 listopada 2018

Zagrożenie zgodne z kierunkiem obserwacji zaobserwowano u osób z allelem o zmniejszonej funkcji CYP2C19 dla każdego ze składników pierwotnego wyniku skuteczności w porównaniu z nie-nośnymi, w tym zgonem z przyczyn sercowo-naczyniowych (2,0% vs. 0,4%, współczynnik ryzyka 4,79; % CI, 1,40 do 16,37), niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego (10,1% w porównaniu z 7,5%, współczynnik ryzyka, 1,38; 95% CI, 0,94 do 2,02) oraz udar niezakończony zgonem (0,88% vs. 0,24%, współczynnik hazardu, 3,93; % CI, 0,66 do 23,51). Ryzyko zakrzepicy w stencie u nosicieli allelu o obniżonej funkcji CYP2C19 było trzykrotnie większe niż wśród osób bez wzmożonej aktywności (2,6% vs. 0,8%, współczynnik ryzyka, 3,09, 95% CI, 1,19 do 8,00, P = 0,02) (ryc. 3B).
W przypadku CYP2C19 obecność co najmniej jednej kopii allelu * 2 stanowiła 95% osobników, którzy zostali sklasyfikowani jako nosiciele allelu o zmniejszonej funkcji. Nośniki CYP2C19 * 2 miały wyższy wskaźnik wyjściowego wyniku skuteczności (11,7% w porównaniu z 8,3%, współczynnik ryzyka, 1,42, 95% CI, 0,98 do 2,05, P = 0,04) i zakrzepicy w stencie (2,7% w porównaniu z 0,8%; współczynnik ryzyka, 3,33, 95% CI, 1,28 do 8,62, P = 0,004) niż w przypadku nienośnych.
Tabela 1. Tabela 1. Skuteczność i bezpieczeństwo wyników po 15 miesiącach u pacjentów leczonych klopidogrelem, zgodnie ze stanem genotypu. Nie obserwowano znaczących związków między którymkolwiek z pozostałych genotypów CYP a pierwszorzędowym wynikiem skuteczności, a także odsetek występowania głównego lub niewielkiego krwawienia z TIMI niezwiązanego z CABG różniły się istotnie pomiędzy genotypem CYP (Tabela 1).
Dyskusja
Nasze wyniki dostarczają mocnych dowodów łączących zmienność genetyczną CYP ze zmniejszoną ekspozycją na metabolit czynnego leku, mniejszą inhibicją płytek krwi i mniejszą ochroną przed nawracającymi zdarzeniami niedokrwiennymi u osób otrzymujących klopidogrel. W szczególności, powszechne polimorfizmy w genie CYP2C19, obserwowane u około 30% białych, 40% czarnych i ponad 55% wschodnioazjatyckich, 31 znacząco zmniejszają zarówno odpowiedź farmakokinetyczną, jak i farmakodynamiczną na klopidogrel, o około jedną czwartą do jednej trzeciej. Ponadto, nasze wyniki pokazują, że u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi leczonymi klopidogrelem te same warianty w CYP2C19 były związane z niekorzystnymi wynikami klinicznymi, w tym z częstością zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawałem mięśnia sercowego lub udarem, które były o ponad 50% większe oraz częstość zakrzepicy w stencie, która była większa o współczynnik trzykrotności niż u osób bez wznowy.
Istnieją przekonujące dane biologiczne, aby potwierdzić te odkrycia. CYP2C19 uczestniczy w obu z dwóch następujących po sobie oksydacyjnych etapach metabolicznych aktywacji klopidogrelu. Spowolnienie pierwszego etapu będzie miało tendencję do przepuszczania proleku preferencyjnie do szlaku za pośrednictwem esterazy, tworząc farmakologicznie nieaktywne metabolity (Figura w Dodatku Aneks). CYP2C19 * 2 był najczęstszym allelem wariantowym (95%) wśród grupy o obniżonej funkcji. Ten wariant utraty funkcji koduje tajemniczy wariant splicingowy, który nie prowadzi do aktywności enzymatycznej.32 Dane z wielu badań potwierdzają obserwacje dotyczące polimorfizmów CYP2C19 o zmniejszonej funkcji i agregacji płytek krwi u pacjentów leczonych klopidogrelem. 10,15,33 w badaniach oceniano mniej polimorfizmów niż my i nie dysponowaliśmy wystarczającą mocą, aby wykazać związek między genotypem a wynikiem klinicznym
[podobne: enel med wrocław cennik, nfz białystok sanatorium, fizjoterapia w ortopedii ]

Powiązane tematy z artykułem: enel med wrocław cennik fizjoterapia w ortopedii nfz białystok sanatorium

Posted by on 1 listopada 2018

Zagrożenie zgodne z kierunkiem obserwacji zaobserwowano u osób z allelem o zmniejszonej funkcji CYP2C19 dla każdego ze składników pierwotnego wyniku skuteczności w porównaniu z nie-nośnymi, w tym zgonem z przyczyn sercowo-naczyniowych (2,0% vs. 0,4%, współczynnik ryzyka 4,79; % CI, 1,40 do 16,37), niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego (10,1% w porównaniu z 7,5%, współczynnik ryzyka, 1,38; 95% CI, 0,94 do 2,02) oraz udar niezakończony zgonem (0,88% vs. 0,24%, współczynnik hazardu, 3,93; % CI, 0,66 do 23,51). Ryzyko zakrzepicy w stencie u nosicieli allelu o obniżonej funkcji CYP2C19 było trzykrotnie większe niż wśród osób bez wzmożonej aktywności (2,6% vs. 0,8%, współczynnik ryzyka, 3,09, 95% CI, 1,19 do 8,00, P = 0,02) (ryc. 3B).
W przypadku CYP2C19 obecność co najmniej jednej kopii allelu * 2 stanowiła 95% osobników, którzy zostali sklasyfikowani jako nosiciele allelu o zmniejszonej funkcji. Nośniki CYP2C19 * 2 miały wyższy wskaźnik wyjściowego wyniku skuteczności (11,7% w porównaniu z 8,3%, współczynnik ryzyka, 1,42, 95% CI, 0,98 do 2,05, P = 0,04) i zakrzepicy w stencie (2,7% w porównaniu z 0,8%; współczynnik ryzyka, 3,33, 95% CI, 1,28 do 8,62, P = 0,004) niż w przypadku nienośnych.
Tabela 1. Tabela 1. Skuteczność i bezpieczeństwo wyników po 15 miesiącach u pacjentów leczonych klopidogrelem, zgodnie ze stanem genotypu. Nie obserwowano znaczących związków między którymkolwiek z pozostałych genotypów CYP a pierwszorzędowym wynikiem skuteczności, a także odsetek występowania głównego lub niewielkiego krwawienia z TIMI niezwiązanego z CABG różniły się istotnie pomiędzy genotypem CYP (Tabela 1).
Dyskusja
Nasze wyniki dostarczają mocnych dowodów łączących zmienność genetyczną CYP ze zmniejszoną ekspozycją na metabolit czynnego leku, mniejszą inhibicją płytek krwi i mniejszą ochroną przed nawracającymi zdarzeniami niedokrwiennymi u osób otrzymujących klopidogrel. W szczególności, powszechne polimorfizmy w genie CYP2C19, obserwowane u około 30% białych, 40% czarnych i ponad 55% wschodnioazjatyckich, 31 znacząco zmniejszają zarówno odpowiedź farmakokinetyczną, jak i farmakodynamiczną na klopidogrel, o około jedną czwartą do jednej trzeciej. Ponadto, nasze wyniki pokazują, że u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi leczonymi klopidogrelem te same warianty w CYP2C19 były związane z niekorzystnymi wynikami klinicznymi, w tym z częstością zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawałem mięśnia sercowego lub udarem, które były o ponad 50% większe oraz częstość zakrzepicy w stencie, która była większa o współczynnik trzykrotności niż u osób bez wznowy.
Istnieją przekonujące dane biologiczne, aby potwierdzić te odkrycia. CYP2C19 uczestniczy w obu z dwóch następujących po sobie oksydacyjnych etapach metabolicznych aktywacji klopidogrelu. Spowolnienie pierwszego etapu będzie miało tendencję do przepuszczania proleku preferencyjnie do szlaku za pośrednictwem esterazy, tworząc farmakologicznie nieaktywne metabolity (Figura w Dodatku Aneks). CYP2C19 * 2 był najczęstszym allelem wariantowym (95%) wśród grupy o obniżonej funkcji. Ten wariant utraty funkcji koduje tajemniczy wariant splicingowy, który nie prowadzi do aktywności enzymatycznej.32 Dane z wielu badań potwierdzają obserwacje dotyczące polimorfizmów CYP2C19 o zmniejszonej funkcji i agregacji płytek krwi u pacjentów leczonych klopidogrelem. 10,15,33 w badaniach oceniano mniej polimorfizmów niż my i nie dysponowaliśmy wystarczającą mocą, aby wykazać związek między genotypem a wynikiem klinicznym
[podobne: enel med wrocław cennik, nfz białystok sanatorium, fizjoterapia w ortopedii ]

Powiązane tematy z artykułem: enel med wrocław cennik fizjoterapia w ortopedii nfz białystok sanatorium