Posted by on 15 września 2018

Pokazano geny w obrębie każdej ścieżki, które były obecne na liście wejściowej, a także odsetek genów w każdej ścieżce przez nie utworzonej. Ścieżki w oprogramowaniu IPA mają hierarchiczną organizację i wiele zidentyfikowanych ścieżek zachodzi na siebie, a w niektórych przypadkach stanowi podzbiory. Na przykład ścieżka określana jako czynniki wpływające na kardiogenezę jest połączeniem innych szlaków i nakłada się z szlakami sygnałowymi dla białka morfogenetycznego kości (BMP) i transformującego czynnika wzrostu ? (TGF-?), a wszystkie trzy z tych szlaków dzielą się geny o innych szlakach. Podobnie zachodzą przesłanki między szlakami sygnałowymi dla hormonu wzrostu i insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1). Dyskusja
W tym badaniu znaleźliśmy związek pomiędzy genetycznie ustalonym zmniejszeniem wysokości i zwiększonym ryzykiem CAD. Nasze odkrycie potwierdza obserwację epidemiologiczną odwrotnego związku wysoko ści z CAD.1,2
Rysunek 3. Rysunek 3. Interpretacja powiązania między genetycznie ustaloną krótszą wysokością a zwiększonym ryzykiem CAD. Główną zaletą podejścia genetycznego jest to, że zmniejsza prawdopodobieństwo znanych i nieznanych osób z demografii, stylu życia, socjoekonomicznych lub behawioralnych czynników wpływ na wysokość i ryzyko CAD (czarne linie) i może prowadzić do fałszywego związku między tymi dwoma czynnikami. Jest możliwe, że związek między badanymi wariantami genetycznymi a wzrostem i powiązaniem z CAD odbywa się poprzez zupełnie różne mechanizmy (przerywane czarne linie). Jednak bardziej prawdopodobny scenariusz na podstawie naszych ustaleń jest taki, że warianty wysokości mają wpływ na ścieżki biologiczne, które z jednej strony określają osiągnięty wzrost, az drugiej strony wpływają na ryzyko CAD (stałe czerwone linie). Możliwe jest również, że sama genetycznie określona wysokość zmienia styl życia lub zachowanie, co z kolei wpływa na ryzyko CAD (przerywana czerwona linia).
Główną zaletą zastosowania podejścia genetycznego nad tradycyjnym podejściem epidemiologicznym do zbadania związku, takiego jak między wysokością a CAD, jest to, że genotypy (ponieważ są one losowo rozmieszczone przy urodzeniu), prawdopodobnie nie zostaną zakłócone przez styl życia lub czynniki środowiskowe. Bez względu na to, czy takie czynniki są znane (np. Złe odżywianie lub warunki socjoekonomiczne w dzieciństwie) lub nieznane, mogą niezależnie wpływać na osiągnięty wzrost i ryzyko CAD i prowadzić do fałszywego związku między nimi (Ryc. 3). Jest jednak możliwe, że same warianty genetyczne wpływają na wzrost i ryzyko CAD poprzez całkowicie różne mechanizmy. Jednak biorąc pod uwagę dużą liczbę wariantów, które uwzględniliśmy w analizie, z których wszystkie zostały wybrane tylko ze względu na ich powiązanie z wysokością, prawdopodobnie częś procesów jest udostępniona [przypisy: przedawkowanie witaminy b12, zespół barttera, choroby pęcherza moczowego brodawczak ]

Powiązane tematy z artykułem: choroby pęcherza moczowego brodawczak przedawkowanie witaminy b12 zespół barttera

Posted by on 15 września 2018

Pokazano geny w obrębie każdej ścieżki, które były obecne na liście wejściowej, a także odsetek genów w każdej ścieżce przez nie utworzonej. Ścieżki w oprogramowaniu IPA mają hierarchiczną organizację i wiele zidentyfikowanych ścieżek zachodzi na siebie, a w niektórych przypadkach stanowi podzbiory. Na przykład ścieżka określana jako czynniki wpływające na kardiogenezę jest połączeniem innych szlaków i nakłada się z szlakami sygnałowymi dla białka morfogenetycznego kości (BMP) i transformującego czynnika wzrostu ? (TGF-?), a wszystkie trzy z tych szlaków dzielą się geny o innych szlakach. Podobnie zachodzą przesłanki między szlakami sygnałowymi dla hormonu wzrostu i insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1). Dyskusja
W tym badaniu znaleźliśmy związek pomiędzy genetycznie ustalonym zmniejszeniem wysokości i zwiększonym ryzykiem CAD. Nasze odkrycie potwierdza obserwację epidemiologiczną odwrotnego związku wysoko ści z CAD.1,2
Rysunek 3. Rysunek 3. Interpretacja powiązania między genetycznie ustaloną krótszą wysokością a zwiększonym ryzykiem CAD. Główną zaletą podejścia genetycznego jest to, że zmniejsza prawdopodobieństwo znanych i nieznanych osób z demografii, stylu życia, socjoekonomicznych lub behawioralnych czynników wpływ na wysokość i ryzyko CAD (czarne linie) i może prowadzić do fałszywego związku między tymi dwoma czynnikami. Jest możliwe, że związek między badanymi wariantami genetycznymi a wzrostem i powiązaniem z CAD odbywa się poprzez zupełnie różne mechanizmy (przerywane czarne linie). Jednak bardziej prawdopodobny scenariusz na podstawie naszych ustaleń jest taki, że warianty wysokości mają wpływ na ścieżki biologiczne, które z jednej strony określają osiągnięty wzrost, az drugiej strony wpływają na ryzyko CAD (stałe czerwone linie). Możliwe jest również, że sama genetycznie określona wysokość zmienia styl życia lub zachowanie, co z kolei wpływa na ryzyko CAD (przerywana czerwona linia).
Główną zaletą zastosowania podejścia genetycznego nad tradycyjnym podejściem epidemiologicznym do zbadania związku, takiego jak między wysokością a CAD, jest to, że genotypy (ponieważ są one losowo rozmieszczone przy urodzeniu), prawdopodobnie nie zostaną zakłócone przez styl życia lub czynniki środowiskowe. Bez względu na to, czy takie czynniki są znane (np. Złe odżywianie lub warunki socjoekonomiczne w dzieciństwie) lub nieznane, mogą niezależnie wpływać na osiągnięty wzrost i ryzyko CAD i prowadzić do fałszywego związku między nimi (Ryc. 3). Jest jednak możliwe, że same warianty genetyczne wpływają na wzrost i ryzyko CAD poprzez całkowicie różne mechanizmy. Jednak biorąc pod uwagę dużą liczbę wariantów, które uwzględniliśmy w analizie, z których wszystkie zostały wybrane tylko ze względu na ich powiązanie z wysokością, prawdopodobnie częś procesów jest udostępniona [przypisy: przedawkowanie witaminy b12, zespół barttera, choroby pęcherza moczowego brodawczak ]

Powiązane tematy z artykułem: choroby pęcherza moczowego brodawczak przedawkowanie witaminy b12 zespół barttera