Posted by on 30 maja 2018

Porównaliśmy również dwie grupy pod względem częstości alleli ABCB1, CYP3A5, P2RY12 i ITGB3 oraz poszczególnych wariantów alleli CYP2C19, w tym CYP2C19 * 17 (związanych z bardzo szybką aktywnością CYP2C1918), jak również alleli CYP2C19 znanych dają niefunkcjonalne białko (* 2, * 3, * 4 i * 5), sklasyfikowane jako obecność zero, jednego lub dwóch wariantów alleli. Predyktory zidentyfikowane za pomocą analizy jednowymiarowej (P <0,10) i inne zmienne, które mogą mieć istotną wartość prognostyczną, zostały przetestowane w wielowymiarowym, stopniowym, przyszłościowym modelu proporcjonalnego hazardu Coxa w celu powiązania z pierwotnym wynikiem, zgonu z dowolnej przyczyny, bez objawów zgonu zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu podczas rocznego okresu obserwacji. Analizę powtórzono dla podgrupy pacjentów poddanych PCI podczas hospitalizacji. Przeprowadziliśmy także analizę skłonności do alleli utraty funkcji CYP2C19, stosując wieloczynnikowy model regresji logistycznej i opracowaliśmy dopasowaną grupę pięciu pacjentów kontrolnych dla każdego pacjenta z dwoma wariantowymi allelami, na podstawie wyniku analizy skłonności. .
CYP2C19 bierze udział w metabolizmie inhibitorów pompy protonowej, w tym omeprazolu, powszechnie przepisywanego leku. W związku z tym przetestowaliśmy efekt kopiowania omeprazolu poprzez wymuszenie zmiennej na modelu, chociaż jej wartość P w analizie jednowymiarowej była większa niż 0,20. Podobnie, przeanalizowaliśmy wpływ CYP2C19 * 17 i towarzyszącą mu receptę inhibitorów pompy protonowej, w tym omeprazolu, wymuszając te zmienne na inny wielowymiarowy model Coxa.
Wyniki są wyrażone jako współczynniki ryzyka z modeli Cox, wraz z 95% przedziałami ufności. Obliczenia funkcji ratowniczych dla średnich wartości współzmiennych w modelu Cox zostały wygenerowane przy użyciu podejścia do limitu produktu (instrukcja BASELINE w procedurze PHREG oprogramowania SAS). Wykorzystaliśmy test współczynnika wiarygodności do testowania interakcji gen-gen dla genów zidentyfikowanych w wielowymiarowym modelu Cox jako powiązany z zdarzeniami wynikowymi. Pełny model, w tym efekt interaktywny (cztery terminy interakcji odpowiadające produktom krzyżowym dwóch genotypów dla każdego genu), porównano z modelem zerowym, który zawierał jedynie marginalne efekty. Zgodnie z hipotezą zerową braku interakcji, test stosunku prawdopodobieństwa następuje po rozkładzie chi-kwadrat z 4 stopniami swobody, odpowiadającym różnicy między pełnym modelem (8 stopni swobody) a modelem zerowym (4 stopnie swobody).
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Spośród 3670 pacjentów zakwalifikowanych do FAST-MI 2430 pacjentów (66%) dostarczyło próbkę do banku DNA. Spośród tych 2430 pacjentów, 2208, którzy otrzymali klopidogrel, włączono do niniejszej analizy. Średnia dawka nasycająca klopidogrelu wynosiła 300 mg na dobę (<300 mg na dobę u 36% pacjentów, 300 do 375 mg na dobę w 50% i 450 do 900 mg na dobę w 15%), a średnia dawka podtrzymująca w momencie wypisu ze szpitala wynosiła 75 mg na dzień.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa i charakterystyka wewnątrzszpitalnej opieki nad badanymi pacjentami. Ogółem 225 pacjentów zmarło, a 94 miało niekrytyczny zawał mięśnia sercowego lub udar w okresie obserwacji
[podobne: orteza stawu skokowego, rehabilitacja niemowląt, serwis niszczarek ]

Powiązane tematy z artykułem: orteza stawu skokowego rehabilitacja niemowląt serwis niszczarek

Posted by on 30 maja 2018

Porównaliśmy również dwie grupy pod względem częstości alleli ABCB1, CYP3A5, P2RY12 i ITGB3 oraz poszczególnych wariantów alleli CYP2C19, w tym CYP2C19 * 17 (związanych z bardzo szybką aktywnością CYP2C1918), jak również alleli CYP2C19 znanych dają niefunkcjonalne białko (* 2, * 3, * 4 i * 5), sklasyfikowane jako obecność zero, jednego lub dwóch wariantów alleli. Predyktory zidentyfikowane za pomocą analizy jednowymiarowej (P <0,10) i inne zmienne, które mogą mieć istotną wartość prognostyczną, zostały przetestowane w wielowymiarowym, stopniowym, przyszłościowym modelu proporcjonalnego hazardu Coxa w celu powiązania z pierwotnym wynikiem, zgonu z dowolnej przyczyny, bez objawów zgonu zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu podczas rocznego okresu obserwacji. Analizę powtórzono dla podgrupy pacjentów poddanych PCI podczas hospitalizacji. Przeprowadziliśmy także analizę skłonności do alleli utraty funkcji CYP2C19, stosując wieloczynnikowy model regresji logistycznej i opracowaliśmy dopasowaną grupę pięciu pacjentów kontrolnych dla każdego pacjenta z dwoma wariantowymi allelami, na podstawie wyniku analizy skłonności. .
CYP2C19 bierze udział w metabolizmie inhibitorów pompy protonowej, w tym omeprazolu, powszechnie przepisywanego leku. W związku z tym przetestowaliśmy efekt kopiowania omeprazolu poprzez wymuszenie zmiennej na modelu, chociaż jej wartość P w analizie jednowymiarowej była większa niż 0,20. Podobnie, przeanalizowaliśmy wpływ CYP2C19 * 17 i towarzyszącą mu receptę inhibitorów pompy protonowej, w tym omeprazolu, wymuszając te zmienne na inny wielowymiarowy model Coxa.
Wyniki są wyrażone jako współczynniki ryzyka z modeli Cox, wraz z 95% przedziałami ufności. Obliczenia funkcji ratowniczych dla średnich wartości współzmiennych w modelu Cox zostały wygenerowane przy użyciu podejścia do limitu produktu (instrukcja BASELINE w procedurze PHREG oprogramowania SAS). Wykorzystaliśmy test współczynnika wiarygodności do testowania interakcji gen-gen dla genów zidentyfikowanych w wielowymiarowym modelu Cox jako powiązany z zdarzeniami wynikowymi. Pełny model, w tym efekt interaktywny (cztery terminy interakcji odpowiadające produktom krzyżowym dwóch genotypów dla każdego genu), porównano z modelem zerowym, który zawierał jedynie marginalne efekty. Zgodnie z hipotezą zerową braku interakcji, test stosunku prawdopodobieństwa następuje po rozkładzie chi-kwadrat z 4 stopniami swobody, odpowiadającym różnicy między pełnym modelem (8 stopni swobody) a modelem zerowym (4 stopnie swobody).
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Spośród 3670 pacjentów zakwalifikowanych do FAST-MI 2430 pacjentów (66%) dostarczyło próbkę do banku DNA. Spośród tych 2430 pacjentów, 2208, którzy otrzymali klopidogrel, włączono do niniejszej analizy. Średnia dawka nasycająca klopidogrelu wynosiła 300 mg na dobę (<300 mg na dobę u 36% pacjentów, 300 do 375 mg na dobę w 50% i 450 do 900 mg na dobę w 15%), a średnia dawka podtrzymująca w momencie wypisu ze szpitala wynosiła 75 mg na dzień.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa i charakterystyka wewnątrzszpitalnej opieki nad badanymi pacjentami. Ogółem 225 pacjentów zmarło, a 94 miało niekrytyczny zawał mięśnia sercowego lub udar w okresie obserwacji
[podobne: orteza stawu skokowego, rehabilitacja niemowląt, serwis niszczarek ]

Powiązane tematy z artykułem: orteza stawu skokowego rehabilitacja niemowląt serwis niszczarek